Bestaat toeval niet?

INLEIDING
Al tientallen jaren zijn we bevriend met Lucy & Arie. Ze vertelden ons een keer een wel heel bijzonder verhaal. Een verhaal, zo bijzonder, dat ze zelf ook eerst niet geloofden wat ze op dat moment meemaakten. Een tijdje geleden stelde ik voor om hun verhaal op internet te plaatsen. Lucy en ik, maar met name Lucy, hebben het vervolgens vorm gegeven. Om privacy-redenen is de achternaam van Arie gewijzigd in Xxx. En Arie vertelt.

BESTAAT TOEVAL NIET?
Deze zomer was ik met Lucy op vakantie in Scandinavie. We waren met auto, caravan en honden. Op een dag overkomt ons wel iets heel bijzonders.

Het was 22 juni en verschrikkelijk warm, zo’n 28 graden. We hadden die dag ca. 100 km gereden en zochten in de buurt van Vilhelmina in Zweden een plekje om van de zon te genieten en lekker niets te doen. Het liefst een mooie plek om vrij te kamperen en als dat niet zou lukken een zeer rustige camping. Absoluut geen familiecamping want daar zijn we allergisch voor. We konden geen vrije plek vinden, de omgeving daar is nogal bebost en we hadden al ontdekt dat muggen en steekvliegen geen verschil maken tussen dag en nacht, ze zijn er gewoon constant.

Na een tijdje zien we een handgeschreven bordje langs de weg met “natuurcamping”. We hadden zoiets van: dit moet het zijn. We rijden het bosweggetje in en aan het eind ervan ligt een prachtig meer, met daarlangs een grasveld waarop gekampeerd kan worden. Gelijk bij de ingang staan twee wat oudere caravans en voor de rest is er geen tent of caravan te bekennen. We kijken elkaar aan en we denken allebei hetzelfde. We gaan zover mogelijk weg van die caravans en dan zal het wel goed komen. Nadat we ons geïnstalleerd hebben, is het tijd voor een frisse duik met de honden. Lucy denkt gelijk: bij een camping horen douches en toiletten, ik ga eens informeren waar die hier zijn. Zo gezegd zo gedaan. Helaas blijkt de “campingbeheerder” geen Engels of Duits te spreken, maar geen probleem. De “campingeigenaar” loopt naar de twee oudere caravans en daaruit komt een sportief corpulente Zweed, die zo te zien niet de hele dag in de bibliotheek heeft gezeten…

Hij vertelt in goed Engels dat het een natuurcamping is en dat je voor toiletten en douches, je wandelschoenen aan dient te trekken. Een bospad af, de snelweg over en dan staat na een paar honderd meter rechts een groene keet waarin zich de wel zeer primitieve sanitaire voorzieningen, passend bij een natuurcamping, bevinden. Omdat wij al geruime tijd geen douche meer hebben gezien, neemt Lucy dit ongemak voor lief. Je kunt je voorstellen dat je na zo’n douche evenement bij 28 graden even uit gaat rusten. Met de rust is het echter gauw gedaan. Na een paar minuten komen de bewoners van de caravans even buurten. Je weet wel hoe dat gaat: “Where are you coming from?” Ik heb hem al helemaal zitten. Op een familiecamping, waar we dus allergisch voor zijn, gebeuren dit soort dingen, maar op een natuurcamping met twee andere caravans? Maar goed het is vakantie. Ik zet m’n zondagse gezicht op en vertel keurig dat we uit Nederland komen. Lucy ligt binnen te lezen en denkt, ik blijf mooi binnen, laat ze maar lullen.
Het gesprek gaat verder:
Zweed: “Oh, Holland, where in Holland exactly?
Ik: “Zwolle.”
Zweed: “Oh yeah, Zwolle. I have a friend in Zwolle.”
Ik denk, leuk geprobeerd vriend.
Zweed: “And he rides a Harley-Davidson.”
Ik word nu toch wel nieuwsgierig en denk, misschien ken ik hem wel en vraag: “What’s his name?”  waarop de Zweed antwoordt: “Arie Xxx” (!!!!!!).

Ik hoor Lucy schreeuwen: “WAT ZEGT-IE!!!” Zij had het gesprek gevolgd en dacht dat ze ter plekke gek werd. Nou anders ik wel. In een flits, je gaat heel raar denken, denk ik dat-ie m’n paspoort heeft gezien, maar direct daarop realiseer ik me dat dat onmogelijk is. De Zweed was natuurlijk ook erg verbaasd (het was alsof hij water zag branden) dat ik Arie Xxx was. Alhoewel ik hem niet herkende was er bij hem wel herkenning geweest op het moment dat wij de camping op kwamen rijden en dan met name mijn neus (hoe is het mogelijk).

Ik ben met stomheid geslagen. Hoe kent deze man mij? Hij vertelt allerlei oude verhalen waarin ik een rol speelde en die ook kloppen, maar ik herken hem niet. Wat overkomt mij, dacht ik nog. Ik wil het liefst zo gauw mogelijk weg van deze plek. Gelukkig is Lucy zo verstandig om mij een beetje te sussen; laat deze man lekker vertellen, misschien komt er dan herkenning en inderdaad dat gebeurt. Na een paar uur en vele verhalen verder komt mijn geheugen terug, maar jee wat is deze man veranderd en oud geworden. Wat blijkt: ik heb hem leren kennen in ca. 1975. Ik was matroos op een schip dat zeer regelmatig de Scandinavische landen aandeed en had regelmatig scharreltjes in Zweden, zo ook dat jaar. Ik was toen hevig verliefd en zodoende regelmatig in Zweden te vinden om dingen te doen als waren we gehuwd. Mijn vriendin had een zeer goede vriendin die deze Zweed als echtgenoot-achtige vriend had. Zodoende ging ik in die tijd ook met hem om.
De meeste indruk had ik op hem gemaakt door tijdens het rijden op de Harley met één hand een sjekkie te draaien. Hij was daar dusdanig van onder de indruk dat hij dit verhaal aan iedereen, die het maar horen wilde, vertelde.

Ik ben dus helemaal gerust en wat ons betreft kan het midsommarfest beginnen. Nou, gefeest dat hebben we. We worden zeer gastvrij onthaald in de caravans van Stig en Stiv. Eten en drinken wordt aangerukt en de verhalen komen los. De een nog mooier en sterker als de ander. Het wordt later en later en de muggen, zo groot als krentenbollen, beginnen ons bloed, dat natuurlijk heerlijk naar alcohol begint te smaken, steeds lekkerder te vinden. Maar wij vinden dat niet erg, hoe meer zielen hoe meer vreugd. We hebben de zon even achter de horizon zien verdwijnen, maar na 10 minuten komt die weer op. De honden hebben ondertussen hun bedje al opgezocht. Ik weet niet wat ik allemaal gedronken heb, bier, wodka, rum, eigen gebrouwen jenever, maar wat maakt het ook uit.

De volgende dag worden we weer uitgenodigd om mee te eten en te drinken. ’s Avonds moeten we mee naar hun huis, hoog in de bergen, om daar eland-vlees te eten. Ook daar gaat er een wereld voor ons open. Wat een zooitje heeft die Zweed in en om z’n huis. Maar wel mooi om een keer te zien. Het eten is heel erg lekker, en ook de schnaps die er bij geschonken wordt gaat er weer goed in. Gelukkig zijn we dit keer op tijd terug op de camping.  De volgende dag zijn we, nadat we nog een mooie route meekrijgen om te rijden, vertrokken richting Noorwegen.  Al met al kunnen we terugkijken op een wel heel bijzondere gebeurtenis in onze vakantie. En… TOEVAL BESTAAT NIET!!!

Arie Xxx

Dit bericht is geplaatst in Harley-Davidson (33). Bookmark de permalink.