De ietwat verstopte carburateur


DE IETWAT VERSTOPTE CARBURATEUR

Na de sluitingsrit kom ik op het idee om de carburateur maar es een keertje
schoon te maken. Het is me namelijk opgevallen dat de Rode Nachtegaal na een
spoorwegovergang of verkeersdrempel wat hortend op het gas reageert. Alsof er eventjes
een klein vuiltje omhoog wordt geschud, voor een benzinedoorgang gaat hangen en
dan door de zwaartekracht weer naar beneden zakt.

Ik spreek de nestor hierover en stel voor om de vlotterbak er even onder vandaan
te schroeven. Nou, dat zie ik helemaal verkeerd. De carburateur moet er toch
echt helemaal af, uit elkaar worden gehaald, schoongemaakt en dan weer in
elkaar worden gezet. Ik stribbel wat tegen, maar Bob herhaalt het nog es, nu
wat duidelijker…

Persoonlijk vind ik het wel wat overdreven, maar de nestor zal wel gelijk
hebben. Daarom is hij immers onze nestor (= oudste en meest ervarene onder zijn
gelijken). Begin dit jaar haal ik de carburateur eraf, maak hem aan de
buitenkant globaal schoon en pak het in. Op naar de werkplaats van Don Bob!

Daar aangekomen leg ik het pakketje op de werkbank. Bob pakt het uit en zegt:
“Ook geen vies ding! Die gaat van deze mooie schone werkbank af! Die gaan we
bekijken op de andere werkbank, want die is toch al goor!”
Het ding wordt verplaatst naar de andere werkbank. Don Bob bekijkt het allemaal
wat beter en zegt dan: “Wat een viezerd! Ik ga eerst mijn vieze stofjas
aantrekken.” Nadat ook dat gebeurd is, wordt het ding uit elkaar gehaald. Het begeleidend
commentaar is niet van de lucht. Nou moet ik toegeven dat er in de vlotterbak
inderdaad een beetje rommel ligt… Bob klopt de vlotterbak leeg op de werkbank
en zegt, luid en duidelijk: “Kijk nou dan, allemaal zand! Het is toch niet te
geloven! En daar rij jij mee rond?!”

Volgens mij is het geen zand, het heeft er hooguit de kleur van. Ik pak het
zogenaamde zand tussen de vingers en verpulver het zonder moeite. Zie je wel. Maar,
toegegeven, de troep zit zo ongeveer overal. Wat het precies is weet ik niet,
maar je wilt er echt geen ijscobekertje van leeg lepelen, ook niet een héél
klein ijscobekertje.
Alle sproeiers worden eruit gehaald en met luchtdruk wordt alles schoon geblazen.
Met ambtelijke precisie zetten we het ding weer in elkaar.

Dan vraagt Bob wanneer ik de carburateur voor het laatst heb schoongemaakt.
Nou, da’s niet zo moeilijk, hij was er live bij, dat was namelijk bij de
revisie van de Rode Nachtegaal in 2003. Weer een hoop lawaai. Dat dat niet
normaal is, dat het veel vaker moet, enz.

Ik vind tien jaar een mooie periode, ook makkelijk te onthouden, en probeer
alvast een afspraak te maken in Bobs kalender van 2023. Dat gaat nog niet zo
makkelijk…

Dit bericht is geplaatst in Harley-Davidson (34). Bookmark de permalink.