Waar ik een beetje tegenop zie


WAAR IK EEN BEETJE TEGENOP ZIE

Jáááren geleden heb ik es besloten om niet meer naar stadionconcerten te gaan. Het is me o.a. te massaal, en je staat vaak te ver van het podium. Toegegeven, die beslissing kon ik makkelijk nemen omdat de meeste bandjes waar ik van hou nimmer een stadion vol zullen krijgen. Tja, en dan blaas je wat makkelijker hoog van de toren.

Voor één band begon ik na verloop van tijd een uitzondering te maken: Rammstein. Ten eerste is het niet realistisch om Rammstein in Paradiso te laten spelen. Je moet er bovendien niet aan denken wat er van Paradiso over is nadat Rammstein is uitgespeeld en de laatste vuurpijlen zijn afgestoken. Ten tweede: juist door hun enorme bombastische show horen ze in een stadion of park thuis.
Jeroen had al es geprobeerd kaarten te regelen voor een concert in een stadion, maar helaas. Binnen een half uur was het uitverkocht.

Een paar maanden geleden belde Jeroen met de mededeling dat Rammstein op 1 juni zal optreden als hoofdact van Forta-rock in het Goffertpark in Nijmegen. Meer park is er niet in Nijmegen. Verder was er nog niets bekend. Wel dat het niet zoetsappig zou gaan worden. Het lukt Jeroen kaarten te regelen voor hemzelf, Lineke en mij.

Rammstein valt in de categorie metall waarvan ik niets in huis heb, behalve uiteraard Rammstein. Als Rammstein honderd jaar geleden was ontstaan was het terecht gekomen in de categorie zwáár klassiek. Rachmaninov, dat werk. Ik word trouwens op m’n wenken bediend met de versie van ‘Sonne’ door Heino! Ik zie de band dan ook niet als een metallband. De organisatie van Fortarock ziet dat echter des te meer…
Langzamerhand worden er steeds meer namen bekend van bands die er zullen gaan optreden en langzamerhand besef ik steeds meer dat het voor mij een zware dag zal gaan worden. Hier dan de lijst met optredende bands zoals nu bekend is: Delain, Enslaved, Entombed, Five Finger Death Punch, Airborne, Kreator, Hatebreed, Amon Amarth, Mastodon, Motörhead, Volbeat en Rammstein. Een hele lijst met namen waarvan ik eigenlijk alleen de eerste, Delain, ook ken. Maar dat komt dan weer doordat de zangeres vroeger bij ons over de vloer kwam om met Ilse te spelen. Een paar jaar geleden kwamen we Charlotte, Charlie voor intimi, weer tegen en groette de rockster ons heel vriendelijk. Maar ja, dàt ziet dan weer niemand!

De weken erna schuift Jeroen af en toe wat cd’s om de hoek zodat Lineke & ik kennis kunnen maken met al het fraais dat er zal gaan optreden. Bij Lineke, die wel vaker naar takkenherrie luistert, valt het meeste wel in de smaak. Legendarisch is trouwens haar opmerking toen ze een paar jaar geleden voor het eerst naar iets van Cradle of Filth luisterde: ‘Ik dacht eerst dat er een varken werd geslacht!’
Ik vind het aangebodene allemaal een ietsje minder… Doe mij maar garagerock, de snotaap van de popmuziek die weigert volwassen te worden.  Toen ik me daar es over beklaagde op een clubavond reageerde Bert met: ‘Nee, The Cramps, da’s een fijn spulletje!’

Inderdaad.

Dit bericht is geplaatst in Muziek (verhalen 13). Bookmark de permalink.